ලෝබ වෙලා සල්ලි ඉතිරි කරන්න බෑ: 'මසුරු වීම' (Cheap) සහ 'සකසුරුවම් වීම' (Frugal) අතර ඇති විශාල වෙනස

ලෝබ වෙලා සල්ලි ඉතිරි කරන්න බෑ: 'මසුරු වීම' (Cheap) සහ 'සකසුරුවම් වීම' (Frugal) අතර ඇති විශාල වෙනස

සල්ලි ඉතිරි කරනවා කියලා කිව්වම ගොඩක් අයට මැවෙන්නේ එකම ඇඳුම හැමදාම අඳින, හොඳ කෑමක් බීමක් කන්නේ නැති, විනෝද ගමනක් යන්නේ නැති "ලෝබ" ජීවිතයක්. මේ නිසාම ගොඩක් දෙනෙක් මුදල් ඉතිරි කරන්න උත්සාහ කරන්නේ නෑ. නමුත් ඔබ දන්නවාද? ලෝකයේ සිටින කිසිම කෝටිපතියෙක් ලෝබ (Cheap) නැහැ. ඔවුන් සතුව ඇත්තේ "සකසුරුවම්" (Frugal) ජීවන රටාවකි.

දුප්පත්කමට සහ ධනවත්කමට සෘජුවම බලපාන මේ සංකල්ප දෙකේ වෙනස අපි අද හරියටම තේරුම් ගනිමු.

"මසුරු වීම" (Being Cheap) කියන්නේ මොකක්ද?

මසුරු පුද්ගලයෙක් සැමවිටම බලන්නේ "මිල" (Price) දෙස පමණි. ඔවුන්ට අවශ්‍ය අඩුම මුදලක් ගෙවා යමක් ලබාගැනීමටයි. එහි ගුණාත්මකභාවය ගැන ඔවුන් තැකීමක් නොකරයි.

• රුපියල් 1000ක් දී ඉතා බාල සපත්තු කුට්ටමක් මිලදී ගනී. එය මාසයකින් කැඩී ගිය පසු, නැවතත් රු. 1000ක් දී තවත් බාල සපත්තු කුට්ටමක් මිලදී ගනී. (වසරකට සපත්තු සඳහාම විශාල මුදලක් වැය වේ).
• මිතුරන් සමඟ පිටතට ගිය විට බිල ගෙවීම මඟහරියි. තම පවුලේ අයගේ සතුට වෙනුවෙන්වත් මුදල් වියදම් කිරීමට මැලි වේ.
• මොවුන්ගේ ජීවිතය සැමවිටම ආතතියෙන් (Stress) පිරී ඇත.

"සකසුරුවම් වීම" (Being Frugal) කියන්නේ මොකක්ද?

සකසුරුවම් පුද්ගලයෙක් මිලට වඩා භාණ්ඩයේ "වටිනාකම" (Value) සහ ගුණාත්මකභාවය (Quality) දෙස බලයි. ඔවුන් තමන්ට අත්‍යවශ්‍ය නොවන දේ සඳහා එක රුපියලක්වත් වියදම් නොකරන නමුත්, තමන්ට ඇත්තටම වටිනා දේවල් වෙනුවෙන් හොඳින් මුදල් වියදම් කරයි.

• ඔවුන් රුපියල් 10,000ක් දී ඉතා උසස් තත්ත්වයේ සපත්තු කුට්ටමක් මිලදී ගනී. එය වසර 5කට වඩා කිසිදු ප්‍රශ්නයක් නොමැතිව පාවිච්චි කරයි. දිගුකාලීනව බලන කල ඔවුන්ගේ සල්ලි විශාල වශයෙන් ඉතිරි වී ඇත.
• අනවශ්‍ය ඇඳුම්, දුරකථන මිලදී නොගන්නා ඔවුන්, ඒ ඉතිරි කරන මුදලින් පවුලේ අය සමඟ හොඳ හෝටලයකට ගොස් ජීවිතය විඳියි.

ධනවතුන්ගේ රහස: "Cost Per Use" (භාවිතා කරන වාර ගණනට යන මිල)

සකසුරුවම් මිනිසුන් යමක් මිලදී ගැනීමට පෙර එය ලාභද පාඩුද යන්න මනින්නේ මෙම අපූරු සමීකරණයෙනි:

Cost Per Use = භාණ්ඩයේ මිල ÷ එය භාවිතා කරන වාර ගණන

උදාහරණයක් බලමු:
ඔබ රු. 2000ක් දී ලස්සන, නමුත් සාදයකට පමණක් අඳින (අවුරුද්දටම දින 2ක් පමණක් අඳින) ඇඳුමක් ගත්තා යැයි සිතන්න.
එහි Cost Per Use එක = 2000 ÷ 2 = රු. 1000 කි.

නමුත් ඔබ රු. 8000ක් දී ඉතා සුවපහසු, කාර්යාලයට දිනපතා අඳින්න පුළුවන් (වසරකට දින 100ක් අඳින) කමිසයක් ගත්තා යැයි සිතන්න.
එහි Cost Per Use එක = 8000 ÷ 100 = රු. 80 කි.

බැලූ බැල්මට රු. 8000 ඇඳුම "ගණන් වැඩි" යැයි සිතුනත්, ඔබේ මුදල් පසුම්බියට වඩාත්ම ලාභදායී වී ඇත්තේ (සැබෑ වටිනාකමක් දී ඇත්තේ) එම මිල අධික ඇඳුමයි. ලාභ බාල බඩු නිතර මිලදී ගැනීමෙන් ඔබව දුප්පත් වෙයි.

අවසාන නිගමනය

මසුරු පුද්ගලයෙක් සිතන්නේ "මට මේක ලාභෙට ගන්න පුළුවන්ද?" කියාය. සකසුරුවම් පුද්ගලයෙක් සිතන්නේ "මේ භාණ්ඩය මගේ ජීවිතයට ගෙවන මිලට සරිලන වටිනාකමක් (Value) එකතු කරනවාද?" කියාය. බාල දේවල් මිලදී ගෙන ඔබේ මුදල් කුණු කූඩයට නොදමන්න. අඩුවෙන් මිලදී ගන්න, නමුත් හොඳම දේවල් මිලදී ගෙන ඒවා ආදරයෙන් පරිහරණය කරන්න.

---

"මිල (Price) යනු ඔබ ගෙවන දෙයයි; වටිනාකම (Value) යනු ඔබට ලැබෙන දෙයයි. කිසිදිනෙක මිල සහ වටිනාකම පටලවා නොගන්න."
- වොරන් බෆට් (Warren Buffett)